تفسير لفظى [ آيات 25 الى 54 ] 25 - قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي . موسى گفت : خدايا ، دل مرا فراخ بگشاى . 26 - وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي . و كار مرا آسان كن . 27 - وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي . و گره از زبان من بگشاى ( از كودكى گره در زبان داشته ) . 28 - يَفْقَهُوا قَوْلِي . تا سخن مرا دريابند . 29 - وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي . و از كسان من مرا مردى باركش ( وزير ) ده . 30 - هارُونَ أَخِي . هارون برادرم را ( به اين نعمت برقرار كن ) . 31 - اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي . نيروى مرا و پشت مرا با او سخت و توانا گردان . 32 - وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي . و او را در كار پيغمبرى من شريك گردان . 33 - كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً . تا تو را به پاكى ياد كنيم ( و تسبيح گوئيم ) . 34 - وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً . و تو را زياد ياد كنيم . 35 - إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً . كه تو به ما بينائى و دانائى . 36 - قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى . خداوند فرمود : من درخواست تو را پذيرفتم اى موسى . 37 - وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى . و ما بار ديگر بر تو سپاس نهاديم و منّت گذاشتيم . 38 - إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ ما يُوحى . آن‌گاه كه به مادر تو الهام فرستاديم آنچه كه لازم بود . 39 - أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ كه گفتيم موسى را در تابوت كن و آن را به دريا فكن و دريا او را به ساحل افكند . تا آنكه كسى كه دشمن من و اوست او را بگيرد ! وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي و دوستى خويشتن را بر تو افكندم . وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنِي . و براى آنكه تو بر ديدار چشم من پرورش يا بى . ( زير نظر و توجّه من بزرگ شوى ) . 40 - إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى مَنْ يَكْفُلُهُ فَرَجَعْناكَ إِلى أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لا تَحْزَنَ . آنگاه كه خواهر تو مىرفت و مىگفت آيا مىخواهيد شما را نشانى دهم بر كسى كه او را به دايگى بدارد ؟ پس ما تو را برگردانديم به مادرت تا چشم او روشن گردد و تو اندوهگين مباش . وَ قَتَلْتَ نَفْساً فَنَجَّيْناكَ مِنَ الْغَمِّ وَ فَتَنَّاكَ فُتُوناً فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلى قَدَرٍ يا مُوسى . ( ياد دارى ) كه كسى را بكشتى ! و ما تو را از اندوه نجات داديم و تو را بيازموديم آزمودنى ! پس سالها در مدين درنگ كردى پس از آن آمدى به همان اندازه و هنگامى كه مقدّر شده و وعده داده شده بود . 41 - وَ اصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي . و تو را براى خويشتن برگزيدم . 42 - اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوكَ بِآياتِي وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي . ( و گفتم ) برو تو و برادرت به نشانهاى من و در ياد من هيچ سستى مكنيد . 43 - اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى . هر دو بسوى فرعون برويد كه او بس شوخ و طغيان كرده . 44 - فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى . و او را سخنى نرم به مدارا گوئيد ، باشد كه او پند پذيرد يا بترسد . 45 - قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا أَوْ أَنْ يَطْغى . گفتند : خداوندا ، ما مىترسيم كه بر سر ما درافتد يا با ما گزاف و شوخى درگيرد ( و بر حال ما را بكشد ! )